Reiko Kaps
Do globalnej Sieci przez IPv6
Połączenie lokalnej sieci z Internetem za pomocą protokołu IPv6
Dzięki olbrzymiej liczbie adresów szósta wersja protokołu internetowego pozwala zlikwidować barierę oddzielającą sieci lokalne od globalnego Internetu. Pokażemy, jak wykorzystać połączenie tunelowe lub technologię DSL, aby wpiąć LAN do Sieci z wykorzystaniem IPv6.
Zasoby adresów IPv4 zostaną wyczerpane w ciągu najbliższych pięciu lat. Dotychczas techniki takie jak translacja adresów (Network Address Translation, NAT) czy przekierowywanie portów (port forwarding) pozwoliły na odsunięcie w czasie groźby niemożności wpięcia do Internetu kolejnego komputera. Jednak uruchomienie tych mechanizmów zawsze wymaga pewnego nakładu pracy. Tymczasem w przypadku IPv6 mamy do dyspozycji tak bogaty zasób adresów, że zbyteczne staje się korzystanie z dodatkowych podpórek. Obecnie komputery mogą korzystać w Sieci z jednej ósmej wszystkich adresów IPv6. Niektóre z pozostałych 2128 numerów są wykorzystywane do celów specjalnych (takich jak multicast czy adresy typu link-local); część z nich została zarezerwowana przez Internet Engineering Task Force (IETF).
Mimo że adresy IPv4 oraz IPv6 nie są w pełni zgodne, to mogą być stosowane równocześnie. Pozwala to na stopniowe przechodzenie do korzystania z adresów IPv6. Tyle teoria. Natomiast praktyka uczy, że nowy protokół znalazł szersze zastosowanie jedynie w kilku zakątkach świata. Europa oraz Ameryka Północna ze względu na stosunkowo duży zapas adresów IPv4, jaki mają do dyspozycji, nie wykazują nadmiernego zainteresowania nowym protokołem. Operatorzy sieci szkieletowych co prawda korzystają z IPv6, ale tylko nieliczni, przede wszystkim niszowi dostawcy, oferują klientom indywidualnym dostęp do Sieci za pośrednictwem nowego protokołu.
Inną drogę do Internetu następnej generacji otwiera technika tunelowania 6in4, która pozwala na przesyłanie pakietów nowego typu przez istniejące łącza IPv4. Na obydwu końcach tunelu pakiety IPv6 są wbudowywane w paczki IPv4 i przesyłane przez Sieć. Dzięki takiemu mechanizmowi powstaje most do Internetu IPv6.
Korzystając z Windows XP, Visty oraz Linuksa, sprawdziliśmy, czy obydwie techniki faktycznie działają. Komputery spełniały przy tym rolę routerów, które są odpowiedzialne za przesyłanie pakietów IPv6 innym maszynom w sieci lokalnej.
Podstawowe zagadnienia związane z ustawieniami protokołu IPv6 w Windows i Linuksie wyjaśniliśmy w artykule "Protokół IPv6 dla małych sieci". Tym razem skoncentrujemy się na routingu IPv6 i zapewnieniu dostępu zewnętrznych komputerów do naszej sieci lokalnej. Jednocześnie zaprezentujemy sposoby korzystania z usług sieciowych zgodnych wyłącznie z protokołem IPv4. Adresy IPv6, do których odwołujemy się w naszych przykładach, należą do zarezerwowanego zakresu 2001:db8::/32. Prefiks ten służy przede wszystkim do tworzenia dokumentacji. Na użytek domowych prób należy zamienić go na własny prefiks IPv6 przydzielony nam przez dostawcę łącza DSL lub tunelowego.
W przypadku łączenia się z Internetem za pośrednictwem techniki 6in4 korzystaliśmy z usług firmy sixxs.net. Dla potrzeb tworzenia łącza tunelowego powstało oprogramowanie aiccu, które pracuje zarówno w Windows, jak i licznych dystrybucjach Linuksa oraz systemach BSD. Dla innych OS-ów oferowane są kody źródłowe.
Połączenie z Internetem IPv6 testowaliśmy na komputerach pracujących pod kontrolą Linuksa i Visty, a komunikujących się z Siecią za pośrednictwem łącza DSL. Niestety, Windows XP nie radzi sobie z wyborem IPv6 za pośrednictwem PPP, co uniemożliwiło sprawdzenie tego systemu we wspomnianej konfiguracji. Nie jest nam znane także żadne dodatkowe oprogramowanie, które pozwoliłoby na rozwiązanie tego problemu dla Windows XP.
Funkcję routera IPv6 może spełniać laptop lub zwykły pecet. Wiele profesjonalnych routerów, w rodzaju tych oferowanych przez firmę Cisco, obsługuje protokół IPv6, jednak tylko nieliczne domowe urządzenia obsługują taką funkcję. Inaczej jest w przypadku modeli, które pracują ze specjalnym firmware’em, na przykład OpenWRT czy DD-WRT. Ponieważ kolejne wersje oprogramowania WRT (WRT-Firmware) bazowały na Linuksie, to ustawienia IPv6 tylko w niewielkim stopniu odbiegają od standardowej konfiguracji Pingwina. Dodatkową pomoc znajdziemy na stronach internetowych projektów OpenWRT oraz DD-WRT.
- Podziel się
